| Tags: buren, Kerstgedachte |
Ik schrijf deze column vanuit het vliegtuig richting Amsterdam. Niet echt duurzaam, ik weet het. Maar als ik u vertel dat ik anderhalve meter stoel deel met onder andere een Italiaanse die zich haar hele leven, zo te voelen, overvloedig tegoed heeft gedaan aan pizza en pasta, neemt u het mij hopelijk iets minder kwalijk. De afgelopen dagen heeft een van onze leveranciers zijn kennis over kaas en in het bijzonder mozzarella met ons gedeeld.
Hij is zo bevlogen over zijn producten dat hij dat met liefde doet. Als dank voor het delen, belonen we hem met grote bestellingen. Delen zonder er iets voor terug te verlangen komt in onze samenleving bijna niet voor. Minimaal wil je voor je al dan niet gulle gaven in ieder geval een goed gevoel terug. 'You scratch my back, I'll scratch yours', 'de ene hand wast de andere'. U kent de uitdrukkingen wel. In het begin der mensheid was delen een noodzaak. Wie daar niet aan meedeed, overleefde het niet. In de loop der eeuwen zijn we steeds minder met elkaar gaan delen. Aten we vroeger nog met z'n allen van een bord, tegenwoordig verdelen we alles per couvert. De meeste kinderen in Nederland hebben een eigen kamer en eigen speelgoed. Door onze stijgende welvaart is delen steeds minder nodig. Al vroeg wordt delen verleerd, hoewel we natuurlijk vinden dat het eigenlijk wel hoort. Althans, de meesten van ons. Ik heb een oude buurman. Hij is 87 jaar en eenzaam. Af en toe maak ik op straat een praatje met hem. Laatst zag ik hem op zijn balkonnetje staan en ik vroeg of hij zin had in koffie. Hij was zo blij met mijn gezelschap. Het kostte me slechts een beetje tijd. Tijd waar ik nog genoeg van heb en hij steeds minder. Ik hoefde alleen mijn tijd met hem te delen. Ik ga snel weer bij hem op bezoek. Ik zal eerlijk bekennen dat me dat een goed gevoel geeft.
Het is in alle opzichten guur buiten.
Laten we lief zijn voor elkaar.
Maak eens een pannetje soep voor iemand in je omgeving.
Mooie feestdagen en alle gezondheid en wijsheid voor 2012 (en daarna).
 Sarriel Taus is eigenaar en oprichter van het bekende Restaurant Fifteen Amsterdam en
restaurant Bagna Cauda aan de Amsterdamse Zuidas; hij schrijft exclusief voor deVegetariër. Sarriel is realistisch idealist, fervent voorstander van meer groente op de kaart en altijd daar waar het gebeurt.
|
| Sarriel Taus op donderdag 22 december 2011 om 15:03 |
