| Tags: aspergetips, rauw, vegetarische asperges, witte asperges, zeekraal |  Wat zijn er toch een boel foute clichés over asperges. `Het witte goud'(de bekendste), `Limburgs trots' (de helft van de asperges komt niet uit Limburg), `Koningin der groente' (blahblah), `parels van het land' (ronde asperges?) of, het allerergst , `pointes d'amour', een soort hijgerige, verhullende retro-kitschbenaming die refereert aan de veronderstelde lustopwekkende eigenschappen van asperges.
Naast deze folkloristische nomenclatuur is er ook veel onduidelijkheid over hoe je asperges nou moet klaarmaken. De één kookt ze met de aspergeschillen (bitter); de ander voegt een schepje suiker toe, juist tegen bitterheid (werkt niet); de derde kookt de punten in ruim een half uur tot pap en bij de vierde blijven de asperges door schil- en kookangst zo vezelig en taai als konijnenvoer. En dan heb ik het nog niet eens over die `handige' aspergepannen waar de stengels ogenblikkelijk uitvallen zodra je het draadmandje uit het water trekt, zodat je daarna je nek breekt over de gloeiendhete glibberige aspergeprut.
Ik houd van alle asperges. Groene of witte, het maakt me niet uit. Van beide kleuren snijd ik 2 tot 3 cm van de onderkant af. Witte schil ik heel, heel erg goed en als ze niet zo vers zijn (supermarkt!), leg ik ze voor en direct na het schillen een kwartiertje in koud water. Ik kook ze een minuut of vier tot zes in een ruime pan met gezouten water: daarna gewoon zolang in het hete water laten liggen, tot ze zacht zijn (15- 20 minuten, hangt van de dikte af). Zo koken ze niet stuk. Groene asperges hoef je niet te schillen en ze zijn al na een minuut of 3 koken en 10 minuten wachten klaar. Asperges roosteren is ook heerlijk: met olijfolie en zout onder de grill, in de grillpan of op de barbecue. Heel even voorkoken mag. Maar misschien wel het allerlekkerst: eet ze rauw. Witte asperges zijn het zoetst, knapperigst en sappigst. Gewoon proberen.
 Rauwe aspergesalade met gember en zeekraal
(Variatie op de foto: je kunt ook aardbeien in plaats van sinnasappel gebruiken; red.)
500 g dunne witte asperges
5 eetl. zonnebloemolie
200 g zeekraal
stukje verse gemberwortel van 30- 40 g, geschild, fijngehakt
1 eetl. sesamolie
2 eetl. citroensap
2 eetl. Japanse sojasaus (bv. Kikkoman)
2-3 bosuitjes, dunne ringetjes
1 supermarktbosje koriander, fijngehakt
(Variatie: 1 biologische handsinaasappel)
Leg de asperges een half uurtje in koud water. Verhit 1 eetl. zonnebloemolie in een wok en roerbak de zeekraal met de gehakte gember ca. 1 minuut op hoog vuur. Laat in de pan afkoelen. Klop een dressing van 4 eetl. zonnebloemolie, de sesamolie, citroensap en sojasaus. Meng de bosui en koriander erdoor. (Schil de sinaasappel dik, zodat je al het wit meeneemt en snijd de `partjes' tussen de velletjes uit; halveer ze.) Snijd de onderkanten van de asperges af en schil ze zorgvuldig; snijd ze in stukken van ca. 5 cm. Schep alle ingrediënten luchtig door elkaar en laat de salade in de koelkast door en door koud worden. Serveer met knapperig zuurdesembrood, als voorafje of salade voor vier personen; of met een crostini met amandelpasta en gedroogde tomaat als hoofdgerecht voor twee.
 Wijn erbij:
Tja, gember is altijd lastig. De meeste wijnen overleven die pikante frissigheid niet. De aspergesalade zonder de sinaasappel vraagt daardoor om een stevige smaak met veel kruiden en een bittertje, maar geen zoet. Zoals deze stoere, pittige rosé uit Zuid-Frankrijk: Les Clos de Paulilies uit Collioure (Gall & Gall, ca. € 7,50). Met sinaasappel verandert de smaak. We willen nog steeds pit, maar nu met een hint van zoetigheid, bloemigheid erbij. Probeer, ook bij Gall & Gall, deze klassieke Riesling uit de Elzas (André Stuber, ca. € 6,-)
Loethe Olthuis schrijft al jaren over eten en drinken, milieu, gezondheid en dieren. Ze is dol op koken en eten en bereidt alles het liefst met de verse groenten en kruiden uit haar (grote!) moestuin. Trouwe lezers kennen Loethe's belevenissen met haar bijzondere kip Truus en de andere kippen Trui, Klaartje, Osama en Bin Laden. Met haar man Ronald woont ze aan de rand van het spoor en uitgestrekte weilanden. De ideale plek voor haar drukke huishouden met poezen Persil en Donder en de konijnen Bob en Biba. Loethe heeft inmiddels 12 boeken op haar naam en schrijft wekelijks voor de Volkskrant en voor diverse tijdschriften. Volg iedere week Loethe's belevenissen met de dieren en haar heerlijke recepten. Exclusief op deVegetariër.
| Loethe Olthuis op woensdag 16 juni 2010 om 08:38
|
Meer blogs van Loethe Olthuis |
| Ha Jeanet, dank voor je reactie! ja, jouw methode is ook prima, maar ik probeer asperges altijd op dezelfde dag te eten omdat ze vaak al een apar dagen ponderweg zijn... overigens zijn veel asperges tegenwoordig 'onder beschermende atmosfeer'verpakt, en dat houdt ze ook veel langer vers. Maar rechtstreeks van de boer is het beste! Ben benieuwd wat je van mijn wijnadviezen vindt, ik weet dat je wijnreizen organiseert! | |
Ha, Loethe
leuk dat je zoveel schrijft over de asperge
zelf sla ik bij thuiskomst de asperges meteen in een vochtige theedoek, doe die in een plastic tasje en leg alles zo in de groentela van de koelkast tot het zover is
zo drogen de asperges nooit uit
je wijnsuggesties ga ik uitprobera4ed52en! | |
| Wij halen asperges vers uit onze tuin. Sinds vorige week is het oogsten gestopt, is nodig voor ruime opbrengst volgend jaar. Ik ben van Belgie, dus ga ik zeker op zoek naar jouw boeken. | |
wij eten de asperge altijd vers .
en ik stoom ze dan ongeveer 20min in de stoof pan ,met onder in de pan het vocht van de schillen .
dan eet je je vingers er bijna bij op
| |
het recept is uitstekend.
Jammer dat het vers seizoen voorbij is. rauwe asperges is voor ons al heel gewoon geworden. Als de jongens aan het steken zijn, het aspergeveld ligt naast ons huis, dan zijn ze nooit te beroerd om een paar dunne asperges bij de deur neer te leggen zodat ik ze op mijn nuchtere maag kan opeten. Heerlijk om zo de dag te beginnen. | |
| Graag pobeer ik nieuwe recepten. Jammer dat je nu pas komt met dit aspergerecept, nu de oogst voorbij is. | |
Asperges alleen in water koken als je er soep van maakt. De smaak van asperges lost perfect op in water, terwijl je die smaak juist ook in de asperge wilt behouden.
Je kan de asperges dan beter smoren met een flinke klont boter (dus geen margarine/vloeibaar vet maar 'echte' boter). Dan zullen ze een stuk smaakvoller uit de pan komen.
Op laag vuur zetten tot ze de structuur hebben bereikt die je graag wilt hebben. Gesmoord zijn ze ook boterzacht nog prima te eten. | |
Beste Joroen,
Wat een goeie tip, dank! Ik ga dit beslist eens proberen en natuurlijk: alleen echte boter! | |
|
BESTEL NU!
De Dikke en Dunne Vegetarier
De dikke vegetariër en De dunne vegetariër.
Klik hier om naar de webshop te gaan.
Ook nog beschikbaar
Vegeterranean € 34,95.
Krijg nu via de Agis Vegapolis het aankoopbedrag terug.
Klik hier om naar de webshop te gaan.
|
