| Tags: bureau, opruimcoach, opruimen, Porsche, verspilling |
Kent u de liedjes van Kinderen voor Kinderen? De teksten komen uit het hart en de melodietjes werken aanstekelijk. Nadeel: voor je het weet ben je de hele dag 'wa waanzinnig' aan het neuriën en blijft die Gooische 'errw’ nog uren tussen je oren heen en weer echoën. Hoewel mijn dochter van acht jaar ‘De Gooische Kakkertjes’ gelukkig al een tijdje heeft verruild voor Adele en Beyoncé, popte het liedje ‘Puinhoop’ de laatste tijd net iets te vaak achter mijn hypofyse op. 'Het is een puinhoop in m'n kast en een puinhoop in m'n hoofd. Ik moet nog duizend dingen doen die ik heb beloofd.'
Mijn vrouw is het schoolvoorbeeld van opgeruimd. Bureau altijd keurig, nette to-dolijstjes
voor van alles en nog wat, dozen voor de schoolspullen van de kinderen, winterkleding in
de kast en zomerkleding opgeslagen. Alles netjes, overzichtelijk en vindbaar. Al zolang we
bij elkaar zijn probeer ik hier en daar wat af te kijken. Tevergeefs. Mijn bureau is na een
opruimbeurt binnen een dag weer een puinhoop. Ik ben een ramp in weggooien, je kan er
immers altijd nog wat aan hebben. Toch zit er een systeem in mijn chaos. Ik kan (bijna)
altijd alles weer terugvinden en dat plankje hout uit de verbouwing van zes jaar geleden
kan nog van pas komen. Mijn vrouw denkt daar overigens anders over, maar dat terzijde.
Laatst kwam ik tot een briljant inzicht. Nu heb ik dat wel vaker, maar deze was echt goed:
opruimen bestaat alleen maar omdat er overvloed bestaat. Hoe minder je bezit, hoe
minder je hoeft op te ruimen. Job, niet Cohen, maar die uit de bijbel, begreep al dat je
niet weet waar je je nieuwe Porsche Panamera moet laten als je al drie auto's hebt. Laatst kocht ik twintig paar sokken. Om de daad bij het woord te voegen besloot ik geen kleding meer te kopen of te krijgen. Eerst de oude verslijten en over een jaar zie ik wel weer. Tot die tijd hou ik krampachtig vast aan mijn motto:
cleaning up is overrated!
Sarriel Taus is eigenaar en oprichter van drie restaurants, waaronder het bekende Restaurant Fifteen Amsterdam en restaurant Bagna Cauda aan de Amsterdamse Zuidas. Hij heeft een eigen magazine: Lekker Sociaal Duurzaam en is mede-initiatiefnemer van de ZuiderMRKT. Sarriel is realistisch idealist, fervent voorstander van meer groente op de kaart en altijd daar waar het gebeurt.
|
Sarriel Taus op woensdag 25 april 2012 om 09:38
|