| Tags: flexitarier, Plantaardig, vegetarisch eten, vleesloos |  In een paar vorige posts (flexibel vegetariër zijn en one bite of turkey) had ik het over de mogelijke voordelen van "flexibiliteit" of uitzonderingen maken. Mensen die zich vegetariër noemen, en die toch af en toe vlees eten, geven anderen (normale omnivoren) misschien een minder moeilijk beeld van vegetarisme of vegetarisch eten, en dat heeft natuurlijk zijn voordelen.
Maar er zijn ook nadelen van een dergelijke inconsistentie. Om er maar eentje te noemen: als ik op restaurant zeg dat ik vegetariër ben, en men serveert me vis vanuit het idee dat vegetariërs ook vis eten (omdat men dat al ervaren heeft), dan is dat redelijk vervelend.
Eerst en vooral: wanneer ik het heb over flexibel vegetariër zijn, dan heb ik het effectief over af en toe uitzonderingen maken. Niet over het systematisch iets wél eten (bvb kip of vis) dat niet vegetarisch is. Maar dat terzijde.
Een voorstel: wat als vegetariërs nu eens niet zozeer (op restaurant of andere plaatsen) zouden communiceren dat ze vegetariër zijn, maar dat ze vegetarisch eten. Je kondigt bij een restaurant of bij een diner bij kennissen dus niet aan "ik ben vegetariër" maar wel "ik zou graag een vegetarische maaltijd willen." Dat heeft verschillende voordelen: ten eerste hebben we niet meer het probleem van de definitie. Wat vegetarisch is en wat niet is makkelijker te definiëren dan een vegetariër zelf (bedenk maar eens: is iemand die onbewust iets met vlees heeft gegeten, plots vegetariër af? Hoe lang? Is iemand die niet-vegetarische kaas eet wel of niet vegetariër?). Ten tweede, en belangrijker, we helpen op die manier die eeuwige tweedeling "vegetariër versus de rest" een beetje uit de wereld. Want die werkt alleen maar contraproductief, denk ik.
Ik verklaar me nader. Wie het woord vegetarisch hoort, denkt aan "vegetariër" en aan "vegetarisme". Maar een onderscheid tussen "vegetarisch" (het adjectief) en "vegetariër"/"vegetarisme" (substantieven) is niet nutteloos. "Vegetariër" en "vegetarisme" zijn zwart-wit woorden (of toch min of meer): je doet iets of je doet iets niet. Een "vegetarische maaltijd" (adjectief) kiezen of "vegetarisch eten", is iets wat iemand vandaag wel, morgen niet kan doen. Iets waarvoor hij of zij elke dag opnieuw kan kiezen.
In de praktijk: vegetarische maaltijden zijn er niet voor vegetariërs, maar voor mensen die vegetarisch willen eten (altijd of vaak of soms). Het belang daarvan is dat de vraag naar en het belang van deze maaltijden plots veel groter worden. Er zijn immers veel meer mensen die af en toe vegetarisch eten, dan dat er vegetariërs zijn. Vegetarische maaltijden worden zo uit het 2%-vegetariërs-verdomhoekje gehaald en krijgen een veel bredere aantrekkingskracht.
Minder vlees eten is een erg belangrijke zaak. Als we door ons taalgebruik en attitudes enkel het onderscheid vegetariër versus niet-vegetariër blijven benadrukken, doen we onrecht aan het feit dat er een heel grote groep mensen is die minder of geen vlees/vis eet. Wat ze gemeenschappelijk hebben is dan niet dat ze geen vlees eten (want dat doet de grootste groep wel) maar dat ze (af en toe of vaak of altijd doet er niet toe) vegetarisch eten. Er ontstaat dus minder tweedracht en een veel groter draagvlak voor meer veggie. En dat is waar het om draait.
 Tobias Leenaert is oprichter en coördinator van EVA vzw, de vlaamse vegetarische organisatie die informeert over alles wat met mens-, milieu- en diervriendelijk eten te maken heeft. Deze blog, EVA en Tobias zelf zijn permanent 'under construction'.
| Tobias Leenaert op woensdag 31 augustus 2011 om 15:23
|
Meer blogs van Tobias Leenaert |
Herkenbaar de blikken van onbegrip als ik vertel dat ik vegetarisch wil eten. Voor de duidelijkheid: sinds 3 maanden ben ik van voornamelijk carnivoor naar voornamelijk vegetarische gerechten gegaan. Waarom? Omdat de vegetarische keuken heerlijke recepten heeft (en veel! dus je bent niet snel 'uitgegeten') en ik benieuwd was naar nieuwe smaken. Eens wat anders dan die pasta met gehakt of aardappels met bloemkool (waar overigens niets mis mee is). Ik noem mijzelf dus geen vegetariër maar zoals je in je blog schrijft vermeld ik dat ik dat graag zou willen. De vegetarische keuken heeft vind ik zulke lekkere diverse gerechten dat ik de vlees niet eens mis.
Wat wel irritant is soms zijn de opmerkingen dat je dan automatisch supergezond eet, alsof je alleen maar groenvoer eet en de bedoeling is om af te vallen! De naanbroden en rijst/pasta recepten halen dat argument door de vloer. Maar ok, ook daar heb ik begrip voor want een half jaar geleden wist ik bizar weinig van de vegetarische keuken en viel ik ook terug op de (wat ik nu vind) bekrompen opmerkingen, omdat men niet anders weet. Maar dat is misschien iets voor een andere blog. | |
| Preken krijg ik eigenlijk niet, verstandig want volstrekt kansloos. Wel blikken van onbegrip inderdaad. En ja, het is ook lastig. Heb er een tijd over mogen doen om het allemaal op de rit te krijgen: smakelijk, gezond en verantwoord eten in medisch en ethisch opzicht. Ik kan van een ander dan ook niet verwachten dat ze hun gewoontes op mij afstemmen. Dus ik neem vaak eigen eten mee of kook bij een ander of neem de ingrediënten van tevoren door. Mag van mij ook wel eens wat minder energie kosten. Blijft een beetje zwemmen tegen de stroom in. Maar ja, het is het zeker waard. | |
Alhoewel het een positief betoog is, schrik ik er eigenlijk van. Het betoogt namelijk tegen een erg ouderwetse manier van hokjes- of zwart-wit-denken wat doet vermoeden dat er een aanzienlijke populatie vegetariërs is met dergelijke denkbeelden.
Zelf eten wij (gezin van 4) sinds enkele jaren vegetarisch. Althans, dat vinden wij. Wij eten echter sinds kort wel af en toe een visje op verzoek van de kinderen. En we eten ook kaas waarbij niet gelet wordt op het stremsel. Helaas zeg ik erbij. Want we hebben namelijk te maken met o.a. glutenintoleranties en koemelkovergevoeligheid. Dit kost ons al zóveel extra geld en tijd aan inkopen, koken, bakken, invriezen, voorbereiden lunchpakketjes, kinderdagverblijf, logeerpartijtjes, kinderfeestjes etc. etc. etc.) dat dat er niet meer bij kan. Bij de supermarkt kunnen we wat eenvoudige basisartikelen kopen, maar de meeste boodschappen komen dus bij de natuurwinkel vandaan. Wat dus niet bepaald voordelig is. O ja, en we proberen ook nog zoveel mogelijk rekening te houden met het milieu. We zijn dus erg bewuste kopende/levende/denkende consumenten, maar het idee dat er een groep mensen bestaat die zo strikt denkt over vegetarisch leven (in deze maatschappij) roept erg veel aversie op. Jammer. | |
| Ik heb begrip voor je verhaal, ik vind het zelf ook wel OK als ik het zo lees. Maar ik denk dat juist de meeste mensen het hierdoor alleen maar ingewikkelder vinden worden. Op een of andere manier vinden mensen uitzonderingen maken heel lastig, dat geldt ook voor glutenbeperkt, weinig suiker, natriumbeperkt, weinig lactose, enzovoorts. Wanneer ik ergens word uitgenodigd, zeg ik er altijd van tevoren bij (meestal wordt het bij uitnodigingen tegenwoordig ook wel gevraagd trouwens): ik ben vegetariër, dat betekent voor mij dat ik geen vlees en geen vis eet, maar verder eet en belief ik alles. Zo weet de gastheer of gastvrouw gelijk waar hij/zij aan toe is. Ik vraag zelf ook aan mensen die bij mij komen eten of ze iets niet believen (drank bijvoorbeeld, niet iedereen stelt dat op prijs, en het zit regelmatig door het eten), of ergens niet tegen kunnen, dat wordt ook altijd op prijs gesteld. Ik ben zelf geen vegetariër met een missionair karakter, ik heb wel duidelijke persoonlijke opvattingen, maar daar ga ik anderen niet mee lastig vallen - ik ben een soort van Alberto Musacchio-achtige Gucci-vegetariër. Ik word pas link als verstokte carnivoren mij structureel gaan aanspreken op mijn keuzes. Pas dan gaat de argumentenlade open, en dan hebben de carnivoren meestal toch wel een probleempje aan het einde van de rit. | |
|
De Dikke en Dunne Vegetarier
De dikke vegetariër en De dunne vegetariër.
Klik hier om naar de webshop te gaan.
Ook nog beschikbaar
Vegeterranean € 34,95.
Krijg nu via de Agis Vegapolis het aankoopbedrag terug.
Klik hier om naar de webshop te gaan.
|
