 Loethe Olthuis schrijft al jaren over eten en drinken, milieu, gezondheid en dieren. Ze is dol op koken en eten en bereidt alles het liefst met de verse groenten en kruiden uit haar (grote!) moestuin. Trouwe lezers kennen Loethe's belevenissen met haar bijzondere kip Truus en de andere kippen Trui, Klaartje, Osama en Bin Laden. Met haar man Ronald woont ze aan de rand van het spoor en uitgestrekte weilanden. De ideale plek voor haar drukke huishouden met poezen Persil en Donder en de konijnen Bob en Biba. Loethe heeft inmiddels 12 boeken op haar naam en schrijft wekelijks voor de Volkskrant en voor diverse tijdschriften.
Vanaf nu kun je iedere week Loethe's belevenissen met de dieren en haar heerlijke recepten volgen, exclusief op deVegetariër.
Laat ik er maar meteen mee voor de dag komen: ik eet vlees. Oké, niet zo vaak, en dan nog alleen van gelukkige beesten –al is té gelukkig ook niet goed, want ik zou geen hap van mijn eigen kippen door m’n keel kunnen krijgen-, maar toch. En vis eet ik af en toe ook: met een MSC-label of ‘groen’ op de Viswijzer. Je kunt je dus afvragen wat ik in hemelsnaam op een vegetariërswebsite doe. Ten eerste heb ik ruim tien jaar helemaal geen vlees of vis gegeten: ik weet dus wel waar ik het over heb. En ten tweede wil ik graag al die elke-dag-vleeseters een tikje over de streep trekken. En ze afhelpen van die idiote associaties: vegetariërs zijn mager, bleek met harige enkels (geen geld voor een ladyshave?), een vegetariër eet alleen maar linzen en grauwe zilvervliesrijst (oké, ik ben dol op linzen) én vegetariërs zijn minimalistische, smallippige mierenneukers die niet van het leven kunnen genieten en op een slablaadje zitten te knagen terwijl de rest van het gezelschap smult van biefstuk (het is waar: als ik een mooie witte Loire, wat knapperig brood, grof zeezout en goede olijfolie bij die sla krijg, hoor je me niet meer). Nou is één blik op deze site natuurlijk al genoeg om ze hun dwalingen in te laten zien. Maar hoe krijg je ze zo ver?
Met lekkere recepten. Mooie foto’s. Leuke informatie. Dat is er natuurlijk al. Maar misschien, heel misschien helpt het als ze weten dat er ook een stiekeme deeltijdcarnivoor op te vinden is. Die best begrip heeft voor zo af en toe een biologisch lapje. Die in haar recepten soms een kleine culinaire vega-zonde begaat. Hier is dus een schone taak weggelegd voor jullie, beste lezers. Laat je beeldscherm aanstaan, sleur die vleeseter ervoor. Maar doe het subtiel. En ja, dit eerste recept is een rookgordijn. Geen vlees, geen zuivel: maar erg lekker.
 Wintergroentencrumble met cashewnoten
(voor 4 personen)
Opmerking deVegetariër-redactie: dit super lekkere gerecht van Loethe kun je eventueel uitbreiden door aan de groente flageolets of andere grote bonen toe te voegen. Op de foto is door het crumble-deeg ook een handje gehakte peterselie gemengd.
160 g gezouten cashewnoten
2 rode uien, in ringen
4 eetl. olijfolie
2 tenen knoflook, fijngehakt
2 flinke preien, in ringen
4 winterwortels, in plakjes of reepjes
½ knolselderij, schoongemaakt, in reepjes
80 g zachte boter of plantaardige margarine
120 g bloem
1 eetl. gedroogde tijm
zout, versgemalen peper
2 eetl. witte wijn- of appelazijn
Verwarm de oven voor op 220 °C. Hak/vijzel/stamp 80 g cashewnoten fijn (grof zand). Haal de uiringen los. Verhit de olie in een wok of braadpan en roerbak de ui en uitgeperste knoflook ca. 4 minuten op laag vuur. Voeg wortel en knolselderij toe, draai het vuur ietsje hoger en roerbak de groenten nog ca. 8 minuten, voeg na 5 minuten de prei toe. Draai het vuur uit. Meng de tijm en de rest van de cashewnoten erdoor en maak het groentenmengsel pittig op smaak af met zout, peper en azijn. Schep het in een ruime, lage, ingevette ovenschaal en strijk glad. Meng de gemalen cashews en bloem door elkaar. Wrijf er met je handen de boter door tot het een grof kruimelmengsel is. Verdeel de kruimels over de groenten en laat de crumble in ca. 20 minuten in het midden van de oven bruin en gaar worden. Eet met frisse veldsla.
| 
